Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Το καΐκι


Όνειρο το ‘χε κείνο το καΐκι
και κλαίγεται, οδύρεται, αγρυπνά
που η θεά δεν το ‘θελε η τύχη
να έχει περισσότερα λεφτά
να ‘χει ένα σπίτι να πουλήσει, ένα τσιφλίκι.

Και παίρνει, ξεκινά έναν κουμπαρά.
Όποτε περισσεύει χαρτζιλίκι,
σπρώχνει τον οβολό του, τον παρά.
Κόβει απ' το φαγητό, κόβει απ' το νοίκι
κόβει απ’ τα χείλη τη μιλιά.

Όλα για τ' όνειρό του: το καΐκι.

Μα φθίνει η ζωή, κυλάει φρίκη.
Γκρινιάζει κι η γυναίκα, αγκομαχά.
Τέτοιο δε γνώρισε άλλο ρεζιλίκι
"Αυτό μας μάρανε -σχολιάζει- μοναχά..."
Μετά στο πλύσιμο επιστρέφει και στο μπρίκι.

Κείνος ρεμβάζει και παραμιλά:
"Σκέψου τη θάλασσα, τον ήλιο τεφαρίκι...
Βαθύς ορίζοντας. Το άγνωστο να γελά!
Σκέψου τριγύρω μας τα πλάτη και τα μήκη"
κι αποκοιμιέται σε μια θάλασσα πλατιά
που πλέει ωραίο, στ' όνειρό του, το καΐκι...

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Εκείνο


Εκείνο που όσο δεν προσεγγίζεται,
μ' αφήνει πάντα εντυπωσιασμένο·
εκείνο που όταν ποδοπατιέται, ξεσκίζεται,
ένα άλλο «εκείνο» προσφέρεται, ξένο.

Το ιδανικό, το άφθαρτο, εκείνο
το δανεικό, το αιώνιο χρέος
που δεν ξεπληρώνεται όσα κι αν δίνω,
ελεύθερος να 'μαι κι ωραίος.


Αέναο ποταμάκι που χύνεται..
Το άπειρο, το μέγα.
Εκείνο που ό
σο το σκέφτεσαι,
γίνεται
το άλφα σου και το ωμέγα.


Αειθαλές, παρθένο, ευήλιο,
που αισθήματα δεν έχει, ούτε μπέσα.
Όταν σβήνεται απ' την υφήλιο,
στο υποσυνείδητο διπλώνεται μέσα.


Η σοφία, εντός του όλη κλείνεται.
Το ατίθασο, το υπέρλαμπρο ένα
·
κι η ιδέα του, κισσός που επεκτείνεται
στα μάτια, στην καρδιά, στον αυχένα.


Εκείνο το μεγαλειώδες μικρό,
το υπέρτατο απωθημένο
που μέλει σβήσει νεκρό
είτε αγγίζοντάς το, είτε αφημένο.


Εκείνο, που όταν δε συλλογίζεσαι,
μέσα στ' αγγεία σου βράζει.
Πίσω απ' το δάχτυλό σου όταν κρύβεσαι,
σα μάτι πελώριο κοιτάζει.


Εκείνο που το ξέρει κι ένα νήπιο....
μα αβέβαιος ο σοφός το στοχάζει
·
που κείτεται μέσα μας ήπιο
και σαν αγρίμι ουρλιάζει.


Εκείνο που δείχνεις με το δάχτυλο,
που μπρος του το βήμα σου σέρνει.
Πηγαίνεις
· μα ένα νέο, εφάμιλλο
ορίζοντα ατέρμονα φέρνει.


Εκείνο το περίπλοκα απλό...
Εκείνο που ποτέ δεν το ξέχασες
Εκείνο που το ξέρει κι ένα νήπιο....